DIAGNOSTYKA NIEPŁODNOŚCI

Diagnostyka niepłodności jest procesem złożonym i obejmuje szereg działań. Można jednak skrocić okres wstępny i przygotować się do wizyty u swojego lekarza. W części przypadków uda się z całą pewnością określić przyczynę niepłodności już na bazie samych badań. Należy również pamiętać, że niepłodność partnerska nie dotyczy jedynie jednego z partnerów. Obok badań u kobiet należy wykonać diagnostykę u mężczyzn. Podstawowym badaniem u mężczyzn będzie ocena składu nasienia w tak zwanym badaniu ogólnym. Może okazać się niezbędne wykonanie badania mikrobiologicznego. Jeśli macie problemy z zajściem w ciążę i jesteście przed spotkaniem z Waszym lekarzem proponujemy badania z tego panelu.

Równowaga hormonalna u kobiet – jak opisano w panelu.

TSH – hormon regulujący czynność tarczycy. Zarówno podwyższenie stężenia jak i obniżenie wskazują na zaburzenie czynności gruczołu, odpowiednio niedoczynność i nadczynność. Badanie wykorzystywane jako test przesiewowy dobrze obrazuje wymienione stany. Dodatkowo wykorzystywane jest w diagnostyce niepłodności u kobiet.

Chlamydia trachomatis DNA – zapalenia wywołane Chlamydia mogą dotyczyć jajowodów. Tak powstałe zmiany zapalne mogą powodować zmiany uniemożliwiające zajście w ciążę. Materiałem badawczym jest wymaz. Często badanie jest wykonywane wraz z oceną obecności innych drobnoustrojów chorobotwórczych, na przykład w układzie Urogin lub Pronatal.

Chlamydia trachomatis przeciwciała (IgG i IgM) – badanie wykonywane z krwi. Pozwala określić obecność świeżego lub przebytego zakażenia Chlamydia. Zakażenie to może być przyczyną niepłodności.

Hormon anty-Mullerowski (AMH) – odzwierciedla rezerwę jajnikową. Stężenie AMH pozostaje niezależne od cyklu miesięcznego i może być badane przez cały miesiąc. Niskie stężenie AMH wskazuje na obniżenie rezerwy jajnikowej, zaś podwyższone może wskazywać na zespół policystycznych jajników.

Inhibina B – spośród wielu substancji regulujących funkcje rozrodcze niedawno wyróżniono inhibiny – glikoproteiny wytwarzane w jajnikach. Wyróżnia się inhibinę A i Inhibinę B. Całkowite stężenie inhibin wykorzystywane jest w diagnostyce zespołu policystycznych jajników i nowotworów jajnika. Inhibina B służy do oceny tak zwanej rezerwy jajnikowej i jest wskaźnikiem odpowiedzi jajnika na indukcję owulacji. Obniżone stężenie inhibiny B powiązane jest z nieprawidłowościami owulacji i zmniejsza szanse na zajście w ciążę.

Przeciwciała przeciwko plemnikom– Występowanie przeciwciał przeciwplemnikowych wydaje się być dość rozpowszechnione w populacji. Powodują one zlepianie się plemników i ograniczenie ich zdolności do zapłodnienia. Mogą być wytwarzane przez kobiety jak i przez mężczyzn. Mogą należeć do klas IgG, IgM, IgA. Obecność tych przeciwciał może być przyczyną niepłodności.